اندیشه

اندیشه

اندیشه

اندیشه

اندیشه

سلام دوستان
یونس اسماعیلی مدیر این وبلاگ هستم.
امیدوارم که این وبلاگ خواسته های شما را برطرف کند.
در پایان لطفا نظرات،انتقادات وپیشنهادات خود را در مورد هر مطلب بیان کنید.
با آرزوی موفقیت برای شما...

طبقه بندی موضوعی
آخرین نظرات
  • ۳۱ شهریور ۹۶، ۰۲:۱۲ - milad mirshekar
    عالیه
  • ۳۰ شهریور ۹۶، ۰۳:۱۰ - ramin pazoki
    لایک
  • ۲۹ شهریور ۹۶، ۲۳:۳۲ - گنجشک باران زده
    :|
نویسندگان

روزه در فقه شافعی

شنبه, ۱۱ شهریور ۱۳۹۶، ۰۷:۱۵ ب.ظ

بسم الله الرحمن الرحیم     

                                                                                             ‌                      روزه در فقه شافعی( ۳ )

آداب روزه:

۱-  شتاب در افطار

-  مقصود از عجله در افطار این است که به مجرد این که مطمئن شد غروب کامل شده روزه اش را افطار کند و آن را به تاخیر نیندازد. اما تا زمانی که غروب کامل نشده حق ندارد به نیت تعجیل در افطار روزه را افطار کندکه منجر به بطلان روزه شود.


۲-  سحری خوردن و تاخیر در آن تا نزدیک به طلوع فجر.


۳-  پرهیز از گفتار بد و ناشایست مانند فحش و دروغ و غیبت و نمامی و تهمت .


۴-  خویشتن داری از وقوع در شهوات ومحرمات مانند نگاه به جنس مخالف اجنبی و شنیدن آهنگها و دیدن عکسها و فیلمهای مستهجن.


۵- خود داری از حجامت و خون دادن در روز رمضان .


۶-  افطاری دادن روزه دار.


۷-  دادن صدقه ، تلاوت قرآن و مدارسه آن ، شرکت در مجالس قرآنی و علمی ، مشارکت در نمازهای جماعت و تراویح و قیام و اعتکاف در مسجد از سنتهای موکد و فرصتهای کسب فضایل در ماه مبارک رمضان هستند.


قضا و کفاره های روزه:

مسافر ومریض اگر روزه نگرفتند ، پس از رمضان به قضای آن مبادرت ورزند.

-  فرصت قضای روزه واجب بعد از رمضان تا رمضان سال بعد است.

-  اگر رمضان سال آینده رسید و روزه را قضا نکردند علاوه بر قضا  باید کفاره نیز بدهند ( کفاره آن ۶۰۰ گرم غذا، قوت غالب در ازای هر روز به مسکین است ).

-  اگر عذر (مرض یا سفر) ادامه پیدا کرد مثلا مریض بهبودی نیافت و نتوانست قبل از رمضان  قضا کند باید بعد از رمضان قضا کند وکفاره ندارد.

-  اگر مریض یا مسافر به هیچ وجه امکان قضای روزه برایش فراهم نشد وفوت کرد ، چیزی بر او نیست و بر اولیای او هم لازم نیست که روزه او را قضا کنند.

-  اما اگر امکان قضای روزه داشت و قضا نکرد و فوت کرد ولیّ او روزه اش را قضا می کند یا در ازای هر روز یک مد غذا کفاره می دهد.

-  پیرمرد و پیرزن که توان روزه گرفتن ندارند فقط واجب است در ازای هر روز ، کفاره (یک مد غذا ) به فقرا ومساکین بدهند. همچنین مریضی که امید بهبودی در او نیست و توان روزه گرفتن ندارد مانند پیرمرد کفاره می دهد و قضا بر آنها نیست.

-  زن حامله و شیرده ، اگر روزه گرفتن به خودشان یا فرزندشان ضرر می رساند اجازه ی افطار دارند.

-  چناچه زن حامله یا شیرده به خاطر خودش افطار کند فقط روزه اش را قضا می کند و کفاره ندارد و اگر به خاطر فرزندش افطار کند هم قضا دارد و هم کفاره (در ازای هر روز یک مد ) می دهد.

-  اگر کسی روزه اش را با جماع در روز رمضان باطل کند هم قضا بر او واجب است هم کفاره.  و کفاره آن به ترتیب عبارت است از:

۱-   آزاد کردن برده 

۲-  اگر نبود یا نتوانست ۶۰ روز پی در پی   روزه بگیرد.

۳-   و اگر توان روزه نداشت به ۶۰ مسکین هر مسکین یک مد غذا می دهد ( تقریبا ۳۶ کیلو بین چند خانواده مسکین تقسیم می کند ).

۴-  اگر کسی در رمضان  بیش از یک روز جماع کرد ، باید در ازای هر روز که روزه را باطل کرده یک کفاره بدهد.


گردآورنده: [شیخ اسماعیل کاردوست ]


معاونت اجتماعی مجتمع دینی اهل سنت و جماعت گله دار


برگرفته از کانال تلگرام مجتمع دینی اهل سنت و جماعت گله دار

عضویت در این کانال

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی